Δημοτικό Σχολείο Θυμιανών

Πανελλήνια Δράση

Μπαίνω στη θέση του άλλου και λέω όχι στη βία και στον εκφοβισμό

6 Μαρτίου 2026

Υπό την Αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού

Η Δράση φέτος είχε ως κυρίο αντικείμενο την ενσυναίσθηση.

Οι εκπαιδευτικοί μαζί με τα παιδιά εργάστηκαν μαζί από τον Δεκέμβρη πάνω στον ορισμό της Βίας, στα είδη της βίας και στη διάκριση περιστατικών σχολικής βίας και εκφοβισμού. Έπαιξαν παιχνίδια ρόλων με διάφορα περιστατικά που σκέφτηκαν. Επισήμαναν τις ομοιότητες και τις  διαφορές της βίας με τη σχολική βία και τον εκφοβισμό. Τον Ιανουάριο ασχολήθηκαν με τα συναισθήματα της βίας και τις επιπτώσεις της βίας στο θύμα, στους παρατηρητές και στον θύτη. Δημιούργησαν emoji με συναισθήματα, το θερμόμετρο των συναισθημάτων, τον χάρτη των συναισθημάτων. Τον Φεβρουάριο διαπραγματεύτηκαν εικονικά περιστατικά βίας μέσα από μελέτη περίπτωσης, καθώς και περιστατικά όπου έπρεπε να μπουν στη θέση του πρωταγωνιστή και να επιχειρηματολογήσουν πάνω στη συμπεριφορά του. Πρότειναν θετικούς τρόπους συμπεριφοράς μέσα στο σχολιικό περιβάλλον. Έκαναν κατασκευές και δούλεψαν σε ζευγάρια ομαδικές εργασίες με τα θετικά χαρακτηριστικά που έχουν τα ίδια τα παιδιά αλλά και οι διπλανοί τους. Μάλιστα, στις εργασίες εντάξαμε και τους γονείς τους, οι οποίοι συμπλήρωσαν την εργασία τους αναφέροντας και εκείνοι θετικά στοιχεία του παιδιού τους.

Στις 6 Μαρτίου, που είναι η Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού, το σχολείο συμμετείχε στην Πανελλαδική Δράση του Δικτύου Σχολικής Διαμεσολάβησης. Στις 10:30πμ τα παιδιά της Ε΄ και Στ΄ τάξης μεταφέρθηκαν στην Πλατεία Φατούρου.  Εκεί έπαιξαν τον καθρέφτη των συναισθημάτων, τα «Σιαμαία» και φούσκωσαν πολύχρωμα μπαλόνια για να τα σκάκουν συμβολικά. Στο πρώτο παιχνίδι οι συμμαθητές και οι συμμαθήτριες έφτιαξαν έναν κύκλο. Το κάθε παιδί έμπαινε στον κύκλο και με τη γλώσσα του σώματος με παντομίμα παρουσίαζε ένα συναίσθημα που δημιουργεί η βία. Τα υπόλοιπα παιδιά μιμούνταν τις κινήσεις του και τις εκφράσεις του σαν να ήταν ο καθρέφτης του. Στο δεύτερο παιχνίδι με το σώμα τους ενώνονταν ανά ζευγάρια και προσπαθούσαν να κινηθούν στον χώρο. Εμείς επιλέξαμε ένωση με την πλάτη και με τους ώμους. Ενωμένοι έπρεπε να συνεργαστούν για να εκτελέσουν τις κινήσεις τους. Στο τρίτο παιχνίδι φούσκωσαν μπαλόνια. Αυτά συμβόλιζαν τη σιωπή του θύματος. Μετά με οδοντογλυφίδες έπρεπε να σκάσουν τα μπαλόνια για να σπάσουν αλληγορικά τη σιωπή του θύματος.

Οι δράσεις του Δικτύου Σχολικής Διαμεσολάβησης είναι πολύ σημαντικές για την καλλιέργεια της ενσυναίσθησης, την εκπαίδευση των παιδιών να ξεχωρίζουν τη σχολική βία και τον εκφοβισμό, την αποφυγή της και την καταπολέμησή της. Το σχολείο έχει στο οπλοστάσιό του τα παιδαγωγικά μέτρα που βοηθούν να οικοδομηθούν συμπεριφορές αποδεκτές και θετικές για την κοινωνία μας.

Εμφανίσεις: 54

Εμφανίσεις: 194

Το σχολείο μας ανήκει στο Δίκτυο Σχολικής Διαμεσολάβησης υπό την επίβλεψη του Πανεπιστημιού Ιωαννίνων. Φέτος το Δίκτυο προγραμμάτισε μία δράση για την Πανελλήνια Ημέρα Κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού (6 Μαρτίου) με τίτλο "Μπαίνω στη θέση του άλλου και λέω όχι στη βία και στον εκφοβισμό" με έμφαση στον ρόλο της ενσυναίσθησης. 

Με τη βοήθεια της κυρίας Άρτεμις Λεώδη τα παιδιά της Ε΄ και Στ΄ τάξης προετοίμασαν από τον περασμένο Δεκέμβριο διάφορες δραστηριότητες πάνω στα συναισθήματα που προκαλούν οι συμπεριφορές μας στους άλλους ανθρώπους. Μίλησαν για την αξία που έχει η ευγενική και θετική συμπεριφορά προς τους συνανθρώπους μας, την ποικιλία των συναισθημάτων και τις συνέπειες της βίας στον ψυχικό μας κόσμο. Όλα αυτά τα αποτύπωσαν μέσα σε πολύ όμορφες κατασκευές με χρώματα, emoji, θερμόμετρα των συναισθημάτων, όμορφα λόγια, συμβουλές και εννοιολογικούς χάρτες.

Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Ε΄ και ΣΤ΄ τάξης δημιούργησαν έναν «χάρτη συναισθημάτων», μαθαίνοντας να αναγνωρίζουν και να εκφράζουν όσα νιώθουμε.
Μέσα από τη συζήτηση και τη συνεργασία, τα παιδιά ανακάλυψαν πως κάθε συναίσθημα έχει τη δική του αξία και θέση στην καθημερινότητά μας.
Ένα μικρό βήμα για να μάθουμε να καταλαβαίνουμε καλύτερα τον εαυτό μας και τους άλλους, καλλιεργώντας τον σεβασμό, την κατανόηση και την ενσυναίσθηση ⭐

Εμφανίσεις: 58

Την Παρασκευή 13/3/2026 οι μαθητές και οι μαθήτριες των δύο τμημάτων της Ε΄ τάξης επισκέφθηκαν τα δύο αντρικά μοναστήρια των Αγίων Πατέρων και της Νέας Μονής μαζί με τους υπεύθυνους δασκάλους τους, κ. Γκιούλη Αντώνη και κ. Κοσμά Μανέ. Στα πλαίσια του μαθήματος της Ιστορίας και συγκεκριμένα της βυζάντινης ιστορίας που διδάσκονται φέτος, τα ερεθίσματα και οι παραστάσεις που απέκτησαν βοήθησαν να εμβαθύνουν τις γνώσεις τους.

Αρχικά εισήλθαν στο σπήλαιο της Μονής των Αγίων Πατέρων. Η κατάνυξη του χώρου ενέπνεαν θρησκευτική ευλάβεια και σεβασμό στα θεία. Τα παιδιά γνώρισαν την ιστορία της μονής, το μέρος που κοιμάται ο Όσιος Παχώμιος, είδαν τον φροντισμένο χώρο, τα περιποιημένα κελιά  και προσκύνησαν την εκκλησία του Σταυρού. Ο ηγούμενος φρόντισε να νιώσουν όμορφα με ένα κέρασμα στο αρχονταρίκι. Ευχαριστούμε θερμά για τη φιλιξενία!

Έπειτα ακολούθησαν το λιθόκτιστο μονοπάτι που οδηγεί από τη Σκήτη των Αγίων Πατέρων στη Νέα Μονή. Ένα σύντομο καθαρό μονοπάτι μέτριας δυσκολίας με υπέροχη θέα που τους συντρόφευε σε όλη τη διαδρομή. Με την καθοδήγηση των δασκάλων τους κατάφεραν να φθάσουν με ασφάλεια στη Νέα Μονή. Κατά την κατάβαση τα παιδιά γνώρισαν στοιχεία της φύσης, δημιουργήματα του ανθρώπου και την χρηστικότητα τους στην καθημερινότητα των προγόνων μας.

Η Νέα Μονή αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα βυζαντινού ναού. Έχει ανακηρυχθεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Οι μαθητές και οι μαθήτριες παρατήρησαν την αρχιτεκτονική, τα υλικά κατασκευής, τις αγιογραφίες, τα πασίγνωστα ψηφιδωτά, την κάρα του Όσιου Νικήτα και τα συνδύασαν με τις προϋπάρχουσες γνώσεις τους. Η αρχιτέκτονας της Μονής τους ξενάγησε στην Τράπεζα εξηγώντας τους την χρηστικότητα τους. 

Η αλήθεια είναι ότι ποτέ ο χρόνος δε φτάνει όταν πρέπει να διαπραγματευτείς την ιστορία αιώνων μέσα από τα δημιουργήματα που έχουν κληροδοτηθεί. Ποτέ ο χρόνος δε φτάνει όταν οι μύθοι και τα ιστορικά γεγονότα συνυπάρχουν και μπλέκονται στο μυαλό του επισκέπτη. Ποτέ ο χρόνος δε φτάνει όταν η περιέργεια εξάπτεται και η φαντασία αφήνεται ελεύθερη να κτίσει νοερές εικονες του παρελθόντος.

 Δυστυχώς ο χρόνος έκανε αναγκαία την επιστροφή μας. Ευχαριστούμε τα δύο μοναστήρια που άνοιξαν τις πόρτες τους για εμάς!

Εμφανίσεις: 132