Κυρίες και κύριοι, αγαπητοί Έλληνες ,
Έχοντας εμπειρία ως μαθητής και ως δάσκαλος, μπορώ να πω με βεβαιότητα πως η πιο συχνή απορία των παιδιών στο μάθημα της Ιστορίας είναι η εξής : << Κύριε για ποιο λόγο μαθαίνουμε ιστορία ;>>
Λίγο μετά τις 3:00 τα ξημερώματα της 28 Οκτωβρίου του 1940, ο Ιταλός Πρέσβης στην Αθήνα επέδωσε ιδιόχειρα στον Ιωάννη Μεταξά τελεσίγραφο όπου απαιτούταν η διέλευση των Ιταλικών στρατευμάτων από την χώρα και κατάληψης στρατηγικών της σημείων. Ο δικτάτορας Ιωάννης Μεταξάς αφουγκράστηκε τον εθνικό παλμό και είπε στη γαλλική γλώσσα που ήταν η τότε γλώσσα της διπλωματίας , << Αλόρ σε λα γκερ >> , δηλαδή, αυτό σημαίνει πόλεμο, φράση την οποία διαδέχθηκε το διάσημο ΟΧΙ στον ελληνικό δημοσιογραφικό τύπο.
Αυτή η λέξη με τα τρία μόλις γράμματα, γρήγορα χαράχτηκε στις καρδιές των Ελλήνων. Η καθιέρωση του ΟΧΙ δεν είναι καθόλου τυχαία. Ο επαναστατημένος άνθρωπος ξέρει να λέει ΟΧΙ. Το ΟΧΙ δηλώνει την ύπαρξη ενός ορίου που δεν πρέπει να ξεπεραστεί, το όχι είναι η κραυγή λόγω μιας παράφορης αδικίας. Το ΟΧΙ είναι συνώνυμο της ελπίδας και γυρνάει την πλάτη στον συμβιβασμό. Δείχνει πως κάτι έμεινε ακόμη να προστατευτεί, πως κάτι επιβάλλεται να σωθεί, πως για κάτι αξίζει να παλέψεις.
Η 28Η Οκτωβρίου είναι μια ημέρα τιμής του αντιστασιακού αγώνα και των θυμάτων του, μια αυθεντική άρνηση της ελληνικής κοινωνίας στον επερχόμενο φασισμό και ναζισμό. Η ηρωική αντίσταση των Ελλήνων συγκλόνισε παγκόσμια. Ο ελληνικός λαός δεν δίστασε μπροστά στην τρομερή υπεροπλία του εχθρού. Οι δυνάμεις του Μουσολίνι υποχωρούν. Μέχρι τον Δεκέμβριο οι ελληνικές δυνάμεις είχαν απελευθερώσει και εδάφη στην Βόρεια Ήπειρο.
Η άγνοια κινδύνου, λένε, πως κάνει τους ήρωες. Στο έπος του 40 πολέμησαν όντως ήρωες με πλήρη επίγνωση όμως του κινδύνου. Είχαν όμως και την επίγνωση των συνεπειών ενός ΝΑΙ. Είχαν την διαύγεια, τη λογική, τον ηρωισμό ή την τρέλα, να αντιταχτούν στις υπερδυνάμεις των Ιταλών και των Γερμανών. Μια πεποίθηση πως μπροστά σε μια ζωή ανελεύθερη, ο θάνατος είναι πιο θελκτικός. Ένα εκκωφαντικό ΟΧΙ σε μια ζωή με όρια καταπατημένα, ένα τεράστιο ΝΑΙ στη δικαιοσύνη και την ισότητα, ένα ηχηρό ΝΑΙ στην ανθρώπινη αξία. Και οι ‘Έλληνες νίκησαν, ενωμένοι, φωνάζοντας τα σωστά ΟΧΙ και τα σωστά ΝΑΙ. Μια νίκη που αποδίδεται στη συσπείρωση και την αλληλεγγύη και γράφτηκε με χρυσά γράμματα. Να τι μαθαίνουμε από την Ιστορία.
Τα γράμματα όμως σκουριάσανε. Πολύ δυσανάγνωστο έγινε το χρυσαφί για να πάρω το μάθημά μου. Η ιστορία ακόμη γράφεται. Δεν άλλαξε η πένα, το μελάνι της άλλαξε. Σήμερα εκείνη η ενότητα φέρνει νοσταλγία. Τότε η παράνοια του Χίτλερ οδήγησε στον θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων. Σήμερα αυτοί που καπηλεύονται την δημοκρατία και τα δικαιώματα του λαού μπορεί να μην κρατάνε όπλα αιχμηρά που σε ματώνουν αλλά έχουν σφραγίδες μεγαλοπρεπείς που σε γονατίζουν. Οι μαυραγορίτες τότε συνεργάστηκαν με τους κατακτητές και εκμεταλλεύτηκαν την εξαθλίωση των συμπατριωτών τους για προσωπικό κέρδος. Οι μαυραγορίτες τώρα… Ξέρετε ποιοι είναι οι μαυραγορίτες τώρα. Οι ήρωες τότε πολέμησαν για την ελευθερία και τη δικαιοσύνη. Οι ήρωες σήμερα…
Ανισότητα, κοινωνικές διαφορές, εκμετάλλευση και αμφισβήτηση των ανθρώπινων αξιών, λίγα μονάχα από αυτά που παρατηρούμε σε όλο τον κόσμο, λίγα από αυτά που συνηθίσαμε. Γιατί ενώ είδαμε πως βγάζουμε φτερά μπροστά στην αδικία και μπορούμε να πετάξουμε, αποφασίσαμε πως μας είναι άχρηστα; Γιατί ενώ κάποτε μας έπιασε αλλεργία στην όψη της αλυσίδας, τώρα χαϊδεύουμε τις κλειδωνιές;
Δεν ξέρω σήμερα αν τα όριά μας διευρύνθηκαν ή αν ξεχάσαμε να λέμε ΟΧΙ. Ξέρω όμως πως όσο δακρύζουν νέα παιδιά, το ΟΧΙ έχει κάτι να προστατέψει, το ΟΧΙ έχει ακόμη α
ξία. Να τι μου έμαθε το έπος του 40 : Δεν είναι μόνο χρέος μας απέναντι στους ήρωες να τους θυμόμαστε, είναι και χρέος απέναντι στον εαυτό μας να τους μιμούμαστε.
-
Εμφανίσεις: 208
